Hoe ik webdeveloper ben geworden

of – mijn Full Circle moment met de Moorhuhn

Het moet ergens in de vroege jaren 2000 geweest zijn, als ik daar zo over nadenk. MySpace was net groot, na school logden we ons allemaal in bij MSN of ICQ (ik weet mijn nummer nog steeds) en iedereen was obsessief bezig met het verzamelen van Pokemon of het jagen op Moorhühner. Ik was in ieder geval een van hen.

En ik geloof dat ik het aan de Moorhuhn en Pokémon te danken heb dat ik vandaag deze blogpost schrijf. Vroeger, toen modems nog onder pijn schreeuwden als je je in het internet inbelde, werd de internettijd door mijn ouders gerationeerd en dus moest je er wijs mee omgaan. Zo heb ik dagelijks de gebruikelijke sites afgegraasd. Pokemon.de had altijd het coolste design, wat mij toen al fascineerde, en de beste spellen. Het Moorhuhn forum was een community van mensen die, nou ja... graag Moorhuhn speelden. Ik was trouwens destijds best goed darin. Maar dat is een ander verhaal. Veel van die users hadden daar een eigen fanpagina. En zo besloot ik er ook een voor mezelf te bouwen.

Een oudere vriendin van mij, die ik via de muziekvereniging kende, had destijds een eigen FTP-server, omdat ze op een mediacollege zat. Van haar kreeg ik gratis mijn eigen kleine plek op de server om daar mijn website te hosten. Ik had eigenlijk niet echt een idee hoe dat allemaal werkte. Ik heb andere sites gedownload, ze in Microsoft FrontPage geopend en op een gegeven moment begrepen hoe dat allemaal opgebouwd was. Later wist ik dat er een index.html nodig was, waarvandaan naar de andere HTML-bestanden wordt gelinkt. Ik heb direct in FrontPage gestyled. Inline en direct in de HTML-code. Ik heb het eigenlijk gebruikt zoals Word. In het midden van de pagina een tabel. Eerste rij was een header-afbeelding. Linker kolom was de navigatiebalk. Rechter kolom de inhoud. En die was eigenlijk slechts bijzaak. Een paar coole afbeeldingen, een beetje tekst met veel spelfouten. Zack – upload naar de server. Gratis domein geregeld en de fanpagina trots in het Moorhuhn forum geplaatst. Boom. De vonk was overgeslagen.

Veel websites zouden volgen. Elke week kregen ze een nieuw "design". Ik werd beter en stapte op een gegeven moment over op Adobe Dreamweaver en leerde dat je styling ook in een apart CSS-bestand kunt doen. Later heb ik daar de website van de bigband gebouwd waarin ik trompet speelde. Ook deze kreeg elke maand een nieuw design. Het werd een hobby.

Het fascineerde me gewoon. Ik kon het internet vormgeven. Ik zei de browser wat er moest staan en hoe het eruit moest zien en iemand anders kon het zien. En ik kon mezelf webmaster noemen. Megacool!

Dat was wat ik wilde doen. Maar voor een mediacollege en voor school was ik altijd te lui. Daarnaast was het ook een moeilijke leeftijd denk ik. Dus begon ik een technische opleiding als CNC-draaier/frezer/slijper in een bedrijf dat motoronderdelen voor de Formule 1 produceerde. (Mijn vader zei dat ik iets moest doen.) Daar moest ik dus ook programmeren.

De jaren verstreken, ik wisselde van productie naar kwaliteitscontrole en later naar meetprogramma-ontwikkeling. Het technische en het programmeren waren dus altijd een of andere manier mijn begeleider.

Een paar jaar geleden kreeg mijn vrouw de kans op een PhD-positie. Ze vroeg me wat ik ervan zou vinden om naar een eiland te verhuizen waar Nederlands wordt gesproken? Ik dacht "ja, leuk! Curaçao!" Bleek dat het om de Noordzee ging en het bedoelde eiland Texel was. En het onderzoeksinstituut NIOZ. Daarvan had ik daarvoor nog nooit iets gehoord, maar de foto's zagen er mooi uit. Dus heb ik besloten mee te gaan en het als kans te gebruiken om eens iets anders te proberen. Namelijk dat, wat ik altijd wilde doen. Websites bouwen. Alles voor de liefde, hè?

In het volgende jaar heb ik dus de overstap geprobeerd. Ik heb deelgenomen aan een Full Stack Development Bootcamp. Daar heb ik geleerd op basis van React, Node, Express en MongoDB progressieve web-apps te bouwen. Ik merkte daar echter al dat het me wel plezier deed en me uitdaagde, maar het design van de apps was voor mij toch altijd belangrijker en ik had daar het meeste plezier aan. Daarom heb ik ook nog een extra cursus in responsief webdesign gevolgd. Daar heb ik geleerd hoe je websites bouwt zodat ze op elke schermgrootte goed eruitzien en zich dynamisch aanpassen. Daarnaast heb ik ook Nederlands geleerd. Elke dag.

Bij het boodschappen doen met de fiets, reed ik altijd langs het kantoor van Webjongens, dat toen nog in Den Burg zat, voorbij. Ik dacht, hoe cool zou het eigenlijk zijn om hier een baan op Texel als webdeveloper te krijgen. Dus heb ik dat als doel voor ogen genomen. Ik had weliswaar geen werkervaring, maar ik was gemotiveerd. Toen ik mijn sollicitatie had verzonden, kreeg ik een paar minuten later van Carst een antwoord. Ik moest die dag nog langskomen. Anders was hij een paar weken met vakantie. Ik had helemaal geen tijd om er meer over na te denken. Dus reed ik direct heen. Omdat ik de sollicitatie in het Nederlands had geschreven, en het ook als taal in mijn cv stond, voerden we het gesprek ook in het Nederlands. Dat was niet zo gepland, maar ik geloof dat heeft hem onder de indruk gebracht.

En zoals jullie je misschien al kunnen voorstellen, heb ik de baan gekregen. Een plek waar ik kon leren en ervaring kon opdoen. En dat heb ik gedaan.

Ik kreeg na korte tijd mijn eigen project en was megatrots nadat de website live ging. Veel projecten volgden. De sites werden groter en uitgebreider. Ik kon mezelf inbrengen, wat creativiteit en techniek betrof. Door de Responsive-design-cursus die ik eerder had gevolgd, konden we veel dingen in ons team verbeteren en hebben we samen een grote sprong voorwaarts gemaakt.

Ik heb het dus voor elkaar gekregen – de overstap als webdeveloper. In plaats van Curaçao is het Texel geworden en in plaats van React is het nu Joomla. Ondertussen heb ik hier al 3 collega's opgeleid en ze hebben allemaal van mij geleerd. (...en ook enkele van mijn eigenaardigheden overgenomen)

En dat alles vanwege de Moorhuhn.
...waar ik trouwens nog steeds erg goed in ben ;)